Aguesti darrèri ans, nombrosi musèus e centres patrimoniaus s’an convertit en vertadèrs centres de dinamizacion sociau e culturau des desparièrs territòris pirenencs.
Dempús d’un periòde d’importantes inversions entara creacion e metuda en foncionament d’un gran nombre de musèus e centres patrimoniaus, soent de manèra isolada e sense relacion entre eri, cau que damb urgéncia se creen estructures que permeten era connexion d’aguest sector, tà compartir experiéncies e generar estratègies de cooperacion entre aguestes institucions. En aguest sens, ja i a diuèrsi precedents ena region pirenenca, que defensen eth besonh desirat de crear hilats de collaboracion a nivèu locau, nacionau o internacionau: era organizacion de diuèrsi hilats regionaus en territòri catalan, quauqu’uns dejà solids e experimentats com era Xarxa de Museus Lleida i Aran, o era Xarxa de Museus i Equipaments Patrimonials de l’Alt Pirineu i Aran, qu’es darrèri ans an trebalhat amassa tà prepausar productes toristics comuns, entà arténher ua major visibilitat e, sustot, tà enfortir es foncions sociaus e territoriaus que se pòden desvolopar a compdar deth patrimòni.
En tot tier en compde aguestes experiéncies, es restriccions economiques e es naues demanes sociaus qu’afècten ath patrimòni naturau e culturau, semble apropiat organizar ua Trobada de musèus, ecomusèus e equipaments patrimoniaus entà pr’amor de reflexionar sus es oportunitats que mos daurís eth trebalh en hilat transfronterèr, entàs equipaments e es sòns territòris, er eth marc de l’Euroregion Pirenèus Mediterranèa e dera termièra pirenenca.
Tirat de: Ecomuseu Valls d’Àneu.